од изданието „Акатист на светиот Симеон Нов Богослов“
Кондак 1:
Како Божеско орудие на таинското богословие и пребивалиште на Светлината Трисолнечна, тебе Богослове Симеоне, те благовоспеваме. А како преисполнет со озаренијата на Духот, проблесни им со лачите на твојте дарови на оние, кои ти воскликнуваат: Возрадуј се, Оче богомудри.
Икос 1:
Како Ангел нов ни се јави, со штедрота од добродетели, богоносен Симеоне Богослове; (трипати со припев: Преподобен оче Симеоне Нов Богослове моли Го Бога за нас); та со ангелскиот твој глас богословствуваш за надумните таинства, и затоа, восхитени од светлозарноста ти, сите воскликнуваме:
Радувај се, низ тебе Троица се превоспева;
радувај се, низ тебе тлението се поразува.
Радувај се, на светлоста Трисолнечна живеалиште;
радувај се, на небесниот живот светилнику.
Радувај се, висино на божественото познание преподвизувана заради мнозина;
радувај се, длабино на животот благобитен низ секоја добродетел.
Радувај се, зашто ја пројави на Црквата болскотноста;
радувај се, зашто ја јави зарноста на Богословите.
Радувај се, лачу на невештествените озаренија;
радувај се, светило од вештески изображенија.
Радувај се, низ тебе Богословите се посветуваат;
радувај се, низ тебе вештословците замолкнати биваат.
Возрадуј се, Оче богомудри.
Кондак 2:
Блесокот на душата твоја преку животот најблагороден ги созре чудесно чистите јавленија на невештескта светлина, та прифаќајќи го јаремот Христов, Преподобни, и окрилувајќи се со Духот, Симеоне, вдахновено возгласуваш: Алилуја.
Икос 2:
Мисла вбожена имајќи, мудро се одрече и целодушно достојностите светски и родителската приврзаност ги пренебрегна, та кон Студитската Обител поита, зашто по Христа тргна, слушајќи од сите:
Радувај се, на љубовта Христова сокровиште;
радувај се, на светлината невештеска живеалиште.
Радувај се, подражавателу на животот Ангелски;
радувај се, поразителу на бесовските смутови.
Радувај се, сосаду бесценет на божественото дихание;
радувај се, мечу богоискован против пристрасноста вештествена.
Радувај се, оти во душата го јави огнот Божествен;
радувај се, зашто семудро го одбра она што е најдобро.
Радувај се, ти трњето на страстите го искорна;
радувај се, ти нивата на душата ја возроди.
Радувај се, земјоделецу на плодој бесмртни;
радуј се, преисполнет со блага нетлени.
Возрадуј се, Оче богомудри.
Кондак 3:
Сила голема во подвигот и разумот, Симеоне, од небесата воспримајќи, па во послушание на Старецот врвејќи, го согази мудрувањето плотско, и исполнет со премудроста најблага, кон Троица псалаш: Алилуја.
Икос 3:
Благодатта богатства источи низ усните твои и штедро премудрост тебе ти се придодаде; оттука врутоци на богословието на Црквата ѝ излеваш, Преподобни, та со своите слова ги напојуваш умовите на тие што ти воскликнуваат:
Радувај се, врутоку на богословието;
радувај се, пламену на богомудрието.
Радувај се, реко од теченија на благодатта;
радувај се, сокровиште од ученија на Духот.
Радувај се, тајнику богопросветлен на превишни созерцанија;
радувај се, усно богоносна на небесните обмисли.
Радувај се, зашто ги пречекори меѓите на вештеството;
Радувај се, зашто словата на догматите ги раскрилуваш.
Радувај се, учителу на живот свет.
радувај се, на чесните Ангели рамнодостоен.
Радувај се, храму таинствен на Троица;
радувај се, лачу на небесното озарение;
возрадуј се, Оче богомудри.
акатистот продолжува…