Гласник Српске православне цркве, Београд 3. март 1976.
Литургијски живот Цркве увијек се налазио у органској вези са цјелокупним њеним животом као и са духовним збивањима сваке епохе. Богослужење је било и остало израз унутарњег бића Цркве, њене вјере и њеног етоса. Отуда није никаква случајност да се духовна стремљења и сукоби разних епоха одражавају и на њему. То је такође разлог да се литургијски немир одређене епохе јавља свједочанством и изразом дубљег духовног немира. Та органска веза између богослужења и бића Цркве, богослужења и историјских збивања, и јесте узрок да на први поглед безначајне промјене у богослужењу, често су знак дубоких духовних промјена.
[Read more →]
Interview with Hieromonk Damascene (Christensen), „Saint Herman of Alaska“, Serbian Orthodox Monastery, Platina, California, United States of America
The monastery of St. Herman of Alaska in Platina, California, is well known around the Orthodox world. That is also the site where the outstanding hieromonk from the American continent, Fr. Seraphim Rose, spent his life. Nowadays Fr. Gerasim is the abbot of the monastery. He and Fr. Damascene are renowned disciples and continuers of the work of the distinguished monk and missionary to United States of America, a country renowned for its respect and uncompromising carrying into effect the principles of freedom of faith and freedom of speech.
Their monastery is a living testimony to the fact that faith is above nation and that canonicity and unity of the Church are much more important than using the schism for private ends as it is the case in our immediate environment.
All of the monks in the monastery are Americans (only one member of the brotherhood is Brazilian), and thus the services in the monastery are celebrated in English. This well known monastery is under the canonical jurisdiction of the Serbian Orthodox Church.
[Read more →]
Интервју со Иеромонах Дамаскин (Кристенсен), „Свети Герман Аљаски“, Манастир на Српската Православна Црква, Платина, Калифорнија, Соединети Американски Држави
Манастирот „Свети Герман Аљаски“ во Платина, Калифорнија, е познат ширум Православието. Во него, својот монашки живот во подвиг го помина истакнатиот иеромонах од американскиот континент, отецот Серафим (Роуз). Денес игумен на манастирот е отец Герасим. Тој и отец Дамаскин, се видни ученици и продолжувачи на делото на големиот монах и мисионер во Соединетите Американски Држави, земја којашто е позната по почитувањето и бескомпромисното спроведување на начелата на слобода на вероисповед и слобода на изразување.
Нивниот манастир е живо сведоштво на фактот дека верата е над нацијата, и дека каноничноста и единството на Црквата се неспоредливо поважни од ползувањето на расколот за приватни цели и негово лажно претставување за Црква, како што тоа е случај во нашево опкружување.
Сите монаси во манастирот „Свети Герман Аљаски“ се Американци (само еден во братството е Бразилец), и богослужбите во манастирот се одвиваат на англиски јазик. Овој познат американски манастир е под канонска јурисдикција на Српската Православна Црква.
[Read more →]
(разговор со архимандритите отец Серафим од Сирија и отец Анастасиј од Кенија)
Колку е убаво и колку е мило кога браќата живеат заедно.
Псалм 132. 1
Секој од нас се сеќава на одговорот што черепот од пустината му го упати на преподобниот Макариј Велики. „Пеколот се состои во тоа што не можеме еден на друг да си ги видиме лицата, а кога ти ќе се помолиш, тоа за нас донекаде станува возможно, и чувствуваме големо олеснување“ - рече черепот.
И навистина, има ли денес нешто попеколно од „постоењето“ на луѓе, коишто не сакаат да се среќаваат, да се проникнуваат, заедно да се причестуваат, да бидат едно! Зар постои нешто поадско од ѕидањето бариери и предрасуди од неизживеаност, особено во Црквата!
И, додека мнозина философираат, барајќи го исходот од загадочното прашање - што значи да си среќен, Црквата дејствително го живее одговорот којшто почива во црковнословенскиот збор срешта, односно средба. Да си среќен, бездруго значи - да се среќаваш.
[Read more →]
Кратко житие на светиот новомаченик Иларион Троицки
Свештеномаченикот Иларион роден е како Владимир Алексејевич Троицки во 1886 год. во селото Липице на Тулската губернија. После завршеното духовно училиште и семинарија се запишува на Московската Духовна Академија, каде што, по сопствено признание, се соочил со неблагодатните плодови на западната ученост вгнездени во срцето на тогашната „богословска наука.“ Уште тогаш овој иден бележит богослов на Црквата Христова ја открил причината за ваквата недопустива состојба во опаѓањето на свеста и чувството за црковноста. Оттука, сиот свој понатамошен богословски устрем и живот Св. Иларион го посветува на силовито оприсутнување на преданиското православно учење за Црквата втемелено во длабокото и бескомпромисно поимање на 9-от член од Символот на Верата. Притоа, наспроти духот на времето, тој и самото богословие го ценел онака како тоа го налага Преданието, во склад со што вели: „Што е тоа богословие? За мнозина тоа претставува само знаење на богословските вистини, но не и познание на Бога. Познанието, пак, на Бога е опитна наука. Само чистите по срце ќе го видат Бога, и затоа вистинското богословие мора да биде благочестие, па дури тогаш ќе донесе плод по својата мера.“
Веќе како студент, а подоцна и како професор тој ги пишува своите врвни богословски дела: Христијанство или Црква, Гностицизмот и Црквата во односот кон Новиот Завет, За црковноста на духовното училиште и богословската наука, За нужноста од историјско-догматска апологија на 9-от член од Символот на Верата, Триединството на Божеството и единството на човештвото (кое ви го пренесуваме во овој број на нашата периодика), Покајанието во Црквата и покајанието во католицизмот.…
[Read more →]
Телото на Православната Црква подобно на својата Глава - Христос не е подложно на стареење. Етосот на постојаната динамичност, на вечната младост, на чистата и мирна мудрост, е еден од нејзините препознатливи украси што како, никогаш ветва, царска порфира се протега низ нејзиното повестно и есхатолошко бивање.
Се разбира, сосема за очекување е, во определени историски периоди, духовниот критериум да затапи до таа мера, што според зборовите Христови „не дојдов да донесам мир, туку меч“, при пројавувањето на свеста за Преданието од страна на едни, другите коишто се претставуваат како црква, всушност, да покажат дека тоа - не се.
[Read more →]
Текстот којшто следува е дел од книгата на православниот американски новинар Џим Форест - „Воскресението на Православната црква на Албанија“, излезена во 2002 год. Авторот минува еден месец во земјата и таму се среќава со различни претставници на Православната црква и непосредно ги пренесува разговорите со нив. Ви предложуваме и дел од разговорот со главата на Православната црква во Албанија - архиепископот Анастасиј. По потекло тој е Грк и заминува во Албанија по препорака на Вселенскиот патријарх. Неговиот живот е исклучително богат: на 35-годишна возраст заминува како свештеник во Уганда, после тоа е доцент по историја на религиите на Богословскиот факултет во Атина, а подоцна повторно се враќа на мисионерската работа во Африка (во Уганда, Кенија и Танзанија). Задачата што ја добива - да ја востанови Православната црква во Албанија - навистина е тешка, бидејќи таа бивша комунистичка земја го преживеа најжестокото гонење на религиозните заедници. Во 1967 год. се забранети апсолутно секакви богослуженија и повеќето храмови се, или разрушени, или се одземени од религиозните заедници. Луѓето коишто се фатени како ги нарушуваат забраните и ја практикуваат својата вера можеле да добијат и до 14 години затвор, а свештеник фатен, на пример, како извршува свето крштение, можел да добие смртна пресуда.
[Read more →]
(разговор со Неговото Високопреосвештенство Митрополитот Велески и Повардарски и Егзарх Охридски г. г. Јован)
Многупати сме го повториле и сме се сложиле со ставот на светоотечката наука дека неартикулираната слобода и незнаењето се најголемиот грев од којшто денес бива измачуван човекот. Случувањата со и околу Црквата денес ни налагаат да разговараме со личноста што на себе го носи товарот на исцелителната болка на Црквата. Со Митрополитот г. Јован сме говореле многупати. Според православната духовност темел на градењето на духовниот живот е личносниот однос, а не односот преку посредници. Но, за тоа, пред се, треба да се биде личност. За жал, голем дел од луѓето за него формираат мислење на еден крајно непопуларен начин и надвор од контекстот на Црквата т. е. преку медиумите. Но, во ред. Еве, пред да поразговараме со него, за да се добие поточна претстава со кого се разговара, накратко го изложуваме неговиот животопис.
[Read more →]
Кратко житие на Свети Арсениј Велики
Свети Арсениј (354 -449) по потекло е од Рим. Успева да се стекне со врвно класично образовение, благодарение на што бидува повикан од императорот Теодосиј I Велики да им биде педагод на неговите синови Хонориј и Аркадиј.
Светскиот живот го напушта во 349 г., заминувајќи да живее во Египет како прост монах, после едно потресно искуство. Имено, уште додека бил во царската палата, тој се молел на Бога, говорејќи:
- Господи, поучи ме како да се спасам!
[Read more →]
Кратко житие на Свети Григориј Богослов
Свети Григориј Богослов е роден околу 330 г. во гратчето Аријанз, кападокија - Мала Азија. Татко му бил епископ во соседниот Назијанз, а неговата мајка, света Нона, му била прва учителка во благочестието.
[Read more →]
