Успение

Пост - промјена философије живота

Тема људског пада је тема антрополошка. Сагласно Божанском откровењу, човјек је биће које је на граници свјетова, биће у коме је Бог умијесијо тијесто духовно и материјално; он је зеница васионе, створење саздано по слици (узет са лика) и прилици Божијој. Он је биће створено, али није створено завршено. Људско биће није само пресликано, није просто одсјај Божанског, него истовремено има и динамички дар да, на основу онога што јесте, буде нешто много више и много савршеније. То и значи и пралик. Дакле створен је са лика, по лику - икони, али и по обличију - прилици. “Прилик” је нешто што иде ка Лику. Са лика и ка лику - у томе је распон и динамизам људске личности који је основно својство људске природе, и нема ни једне философије земаљске која би то довела под знак питања. Свака философија и наука опитно знају да је човек биће динамично, испуњено изузетним могућностима. Биће које, богословски речено, не само дато него и задато. Човјек је задатак, Божији и природе у којој се рађа, и свој сопствени задатак.
[Read more →]

The Belgrade daily “The Public Voice” published an interview with Abbot David (Ninov)¹ of the Ochrid Archdiocese. Given that this interview is an authentic testimony by one of the closest co-workers of the imprisoned Primate of the Autonomous Archdiocese of Ochrid, the Archbishop of Ochrid and Metropolitan of Skopje Kyr Jovan, we present it in its entirety.

What preceded the imprisonment of Archbishop Jovan and what were the reasons for which he was sentenced to two and a half years in prison?

All of these events were preceded by a schism, which, according to Orthodox teachings, means existing outside of the salvific borders of the Church. It is a generally known fact that the father and mother of the schismatic bishops of the self-proclaimed Macedonian Orthodox Church – is the Communist government of the former Yugoslavia. Archbishop Jovan healed that schism by entering into canonical unity with the Patriarchate of Pec and with the remaining Orthodox Churches. This is the only reason for which he was sentenced, as that action of his does not fit into their concept of a Macedonian totalitarian-neo-communist matrix as their life style.
[Read more →]

1. Now Bishop of Stobi and Locum Tenens of Strumitsa [↩]

Преди около две седмици информирахме нашите читатели, че на книжния пазар вече е книгата от епископ Атанасий Йевтич “Духовният живот, видян от православната антропология” - първата от Малка православна библиотека на издателство „Синтагма”.

Обърнахме се с няколко въпроса към д-р Свилен Тутеков, научен редактор на Малка православна библиотека, за да представи новата книга.

Какво представлява книгата на еп. Атанасий Йевтич през Вашия личен поглед?

Тази книга е живото богословско осмисляне на духовния живот от един автентичен православен богослов, какъвто е епископ Атанасий Йевтич. Макар и малка по обем, книгата открива неизчерпаемо богатство на богословска мисъл и духовен опит, предадени с неподражаемия стил и език на автора. Обръщането към нея дава възможност на читателя да вникне в основните принципи на православния духовен живот, вкоренен в опита и богословието на Църквата.
[Read more →]

Проповед изречена на Литургијата во неделата на Блудниот син (Ев.Лк.зач.79)

„На реките Вавилонски
таму седевме и плачевме
кога се сетивме на Сион“
Псалм 137

Како да запееме од песните Господови во туѓа земја? Вака пее израелскиот народ, браќа и сестри кога се наоѓа под ропство во Вавилон. Овој неповторлив псалм по својата убавина и длабочина поставен е да се пее на местото на полиелејниот псалм на утрената токму во оваа недела, кога се чита Евангелието за блудниот син. За туѓа, односно далечна земја се зборува и во денес прочитаното Евангелие.
[Read more →]

pt.1

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

pt.2

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

pt.3

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

“As the Truth is in Jesus” (Ephesians 4:21).

Christian ministers are not supposed to preach their private opinions, at least from the pulpit. Ministers are commissioned and ordained in the church precisely to preach the Word of God. They are given some fixed terms of reference — namely, the gospel of Jesus Christ — and they are committed to this sole and perennial message. They are expected to propagate and to sustain “the faith which was once delivered unto the saints.” Of course, the Word of God must be preached “efficiently.” That is, it should always be so presented as to carry conviction and command the allegiance of every new generation and every particular group. It may be restated in new categories, if the circumstances require. But, above all, the identity of the message must be preserved.

One has to be sure that one is preaching the same gospel that was delivered and that one is not introducing instead any “strange gospel” of his own. The Word of God cannot be easily adjusted or accommodated to the fleeting customs and attitudes of any particular age, including our own time. Unfortunately, we are often inclined to measure the Word of God by our own stature, instead of checking our mind by the stature of Christ. The “modern mind” also stands under the judgment of the Word of God.

[Read more →]

Предавањето „Свети Никодим Агиорит и движењето на Коливарите“ е превземено од:
Ομιλίες από το Σεμινάριο Ορθοδόξου Πίστεως

Α

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Β

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Γ

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Из штампе је изашла несвакидашња књига, која представља аутентично богословље произашло из праксе, а пракса говори да је Његово Блаженство Архиепископ охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, једини православни Претстоитељ помесне Цркве, који је, у 21 веку, због проповеди Христове благовести мира и јединства, затваран од стране неокомунистичких власти у Р. Македонији.

Док је у бившим комунистичким земљама Црква била гоњена, опште је познато да су у Р. Македонији комунисти саздали организацију названу МПЦ, која не може да се именује Црквом, јер то није. То патолошко стање нашег савременог македонског амбијента, које је захтевало лечење, ту слободу без љубави и љубав без слободе, исцелио је Блаженејши Архиепископ Јован приводећи мало стадо Христово, које се не боји, у спасоносну саборност Цркве. Ипак, у матрици комунистичког аутизма нема места за таквог типа здравља, па је Архиепископ Јован на два пута био затваран у централном затвору Идризово, у близини Скопља. [Read more →]

од изданието „Акатист на светиот Симеон Нов Богослов“

Кондак 1:

Како Божеско орудие на таинското богословие и пребивалиште на Светлината Трисолнечна, тебе Богослове Симеоне, те благовоспеваме. А како преисполнет со озаренијата на Духот, проблесни им со лачите на твојте дарови на оние, кои ти воскликнуваат: Возрадуј се, Оче богомудри.

Икос 1:

Како Ангел нов ни се јави, со штедрота од добродетели, богоносен Симеоне Богослове; (трипати со припев: Преподобен оче Симеоне Нов Богослове моли Го Бога за нас); та со ангелскиот твој глас богословствуваш за надумните таинства, и затоа, восхитени од светлозарноста ти, сите воскликнуваме:
Радувај се, низ тебе Троица се превоспева;
радувај се, низ тебе тлението се поразува.
Радувај се, на светлоста Трисолнечна живеалиште;
радувај се, на небесниот живот светилнику.
Радувај се, висино на божественото познание преподвизувана заради мнозина;
радувај се, длабино на животот благобитен низ секоја добродетел.
Радувај се, зашто ја пројави на Црквата болскотноста;
радувај се, зашто ја јави зарноста на Богословите.
Радувај се, лачу на невештествените озаренија;
радувај се, светило од вештески изображенија.
Радувај се, низ тебе Богословите се посветуваат;
радувај се, низ тебе вештословците замолкнати биваат.
Возрадуј се, Оче богомудри.

Кондак 2:

Блесокот на душата твоја преку животот најблагороден ги созре чудесно чистите јавленија на невештескта светлина, та прифаќајќи го јаремот Христов, Преподобни, и окрилувајќи се со Духот, Симеоне, вдахновено возгласуваш: Алилуја.

Икос 2:

Мисла вбожена имајќи, мудро се одрече и целодушно достојностите светски и родителската приврзаност ги пренебрегна, та кон Студитската Обител поита, зашто по Христа тргна, слушајќи од сите:
Радувај се, на љубовта Христова сокровиште;
радувај се, на светлината невештеска живеалиште.
Радувај се, подражавателу на животот Ангелски;
радувај се, поразителу на бесовските смутови.
Радувај се, сосаду бесценет на божественото дихание;
радувај се, мечу богоискован против пристрасноста вештествена.
Радувај се, оти во душата го јави огнот Божествен;
радувај се, зашто семудро го одбра она што е најдобро.
Радувај се, ти трњето на страстите го искорна;
радувај се, ти нивата на душата ја возроди.
Радувај се, земјоделецу на плодој бесмртни;
радуј се, преисполнет со блага нетлени.
Возрадуј се, Оче богомудри.

Кондак 3:

Сила голема во подвигот и разумот, Симеоне, од небесата воспримајќи, па во послушание на Старецот врвејќи, го согази мудрувањето плотско, и исполнет со премудроста најблага, кон Троица псалаш: Алилуја.

Икос 3:

Благодатта богатства источи низ усните твои и штедро премудрост тебе ти се придодаде; оттука врутоци на богословието на Црквата ѝ излеваш, Преподобни, та со своите слова ги напојуваш умовите на тие што ти воскликнуваат:
Радувај се, врутоку на богословието;
радувај се, пламену на богомудрието.
Радувај се, реко од теченија на благодатта;
радувај се, сокровиште од ученија на Духот.
Радувај се, тајнику богопросветлен на превишни созерцанија;
радувај се, усно богоносна на небесните обмисли.
Радувај се, зашто ги пречекори меѓите на вештеството;
Радувај се, зашто словата на догматите ги раскрилуваш.
Радувај се, учителу на живот свет.
радувај се, на чесните Ангели рамнодостоен.
Радувај се, храму таинствен на Троица;
радувај се, лачу на небесното озарение;
возрадуј се, Оче богомудри.

акатистот продолжува…

од изданието „Акатист на светиот Симеон Нов Богослов“

Акатистот, како што посочува и самата етимологија на зборот (ακάθιστος), е молитва којашто се совршува не-седејќи, туку стоејќи, бивајќи исправен. Во богатата ризница на Коработ на нашето спасение, акатистот претставува ремек дело на црковната химнографија. Без двеумење, ќе речеме дека во Црквата и не постои личност на којашто не ѝ е познат акатистот посветен на Пресвета Богородица, којшто на мнозина им е секојдневна молитва, а во храмот особено торжествено се чита во саботата што ѝ претходи на петтата седмица од Великиот Пост.

Акатистот се состои од дванаесет мали строфи—кондаци, и дванаесет големи строфи—икоси, посветени на Господа Христа, Пресвета Богородица или на светителите. Особеност на оваа служба се извесните, како што се наречени—херетизми,¹ односно усрдните восклици: Радувај се!, упатени оному, на когошто акатистот е посветен.

Пред нас го имаме акатистот на оној, којшто себеси се умртви за сè што постои во светот, бидејќи го заиска животот сокриен во Христа Бога. Пред очи ги имаме молитвените воскликнувања кон оној, којшто после првиот—светиот Апостол Јован, и после вториот Богослов—светиот Григориј, се јави како трет: Нов Богослов, којшто „како столб огнен преку дејствителното делање на заповедите, го воведе новиот Израил во земјата на бестрастието.“²
[Read more →]

1. Од грчки Χαίρε = Радувај се [↩]
2. „Послёдованіе…“: Издателство Монархическо–Консервативенъ Съюзъ, София, 2000. [↩]