Успение

Очигледно је, на примјер, да за већину вјерника не долази у обзир присуствовање свакодневним посним богослужењима. Они и даље цркву посјећују недјељом, а као што већ знамо, недјељом за вријеме Великог поста литургија, бар по спољашњем облику, не одражава Велики пост. На тај начин човјек једва да и осјети посни тип богослужења, главно средство којим нам се саопштава дух Великог поста. А пошто се Велики пост ни у ком погледу не огледа у култури којој ми припадамо, никакво чудо да, данас углавном, преовладава негативно поимање Великог поста - као времена у коме су забрањене разне ствари као што су месо и масноће, игра и разонода. Популарно питање - «чега ћеш се одрећи за вријеме поста?» је резиме општег негативног приступа. У «позитивном» смислу, Велики пост се посматра као вријеме у коме морамо извршити своју годишњу «обавезу» да се исповједимо и причестимо (… и најкасније до Цвјетне недјеље» како сам прочитао у билтену једне парохије). Пошто је ова обавеза извршена, остатак поста као да губи свако позитивно значење.
[Read more →]

I. Во својот вдахновен говор на годишниот испит, на 12 Јуни 1866 год., нашиот голем поет Григор Прличев ги изрече следниве едноставни и полнозначни зборови: „Секој го познава арното и лошото. Според тоа, уште повеќе сме за поучување, оти познавајќи го арното, пак сме закопчани за злото. Значи, лекот прв, којшто ја лечи секоја штета од корен, е учењето. Затоа Адам, кога првпат го виде сонцето, ги затвори очите. Кој го научи? Го научи номот (законот) Господов што му беше испишан во срцето, и му велеше: внимавај на себе!“.

Навистина, мудриот пребива во порив да се поучува, подобно на поговорката: Човекот се учи додека е жив!

Каква наука би нашле во вашите срца кога некој сега би ве прашал: што е Црквата? Дали е тоа организација за заштита на националните интереси?! Дали е институција за спроведување на партиските програми?! Дали е фолклорно друштво за конзервација на обичаи и адети?! Што е? Што, навистина, е Црквата? [Read more →]