Entries from October 2007
Из штампе је изашла несвакидашња књига, која представља аутентично богословље произашло из праксе, а пракса говори да је Његово Блаженство Архиепископ охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, једини православни Претстоитељ помесне Цркве, који је, у 21 веку, због проповеди Христове благовести мира и јединства, затваран од стране неокомунистичких власти у Р. Македонији.
Док је у бившим комунистичким земљама Црква била гоњена, опште је познато да су у Р. Македонији комунисти саздали организацију названу МПЦ, која не може да се именује Црквом, јер то није. То патолошко стање нашег савременог македонског амбијента, које је захтевало лечење, ту слободу без љубави и љубав без слободе, исцелио је Блаженејши Архиепископ Јован приводећи мало стадо Христово, које се не боји, у спасоносну саборност Цркве. Ипак, у матрици комунистичког аутизма нема места за таквог типа здравља, па је Архиепископ Јован на два пута био затваран у централном затвору Идризово, у близини Скопља. [Read more →]
од изданието „Акатист на светиот Симеон Нов Богослов“
Кондак 1:
Како Божеско орудие на таинското богословие и пребивалиште на Светлината Трисолнечна, тебе Богослове Симеоне, те благовоспеваме. А како преисполнет со озаренијата на Духот, проблесни им со лачите на твојте дарови на оние, кои ти воскликнуваат: Возрадуј се, Оче богомудри.
Икос 1:
Како Ангел нов ни се јави, со штедрота од добродетели, богоносен Симеоне Богослове; (трипати со припев: Преподобен оче Симеоне Нов Богослове моли Го Бога за нас); та со ангелскиот твој глас богословствуваш за надумните таинства, и затоа, восхитени од светлозарноста ти, сите воскликнуваме:
Радувај се, низ тебе Троица се превоспева;
радувај се, низ тебе тлението се поразува.
Радувај се, на светлоста Трисолнечна живеалиште;
радувај се, на небесниот живот светилнику.
Радувај се, висино на божественото познание преподвизувана заради мнозина;
радувај се, длабино на животот благобитен низ секоја добродетел.
Радувај се, зашто ја пројави на Црквата болскотноста;
радувај се, зашто ја јави зарноста на Богословите.
Радувај се, лачу на невештествените озаренија;
радувај се, светило од вештески изображенија.
Радувај се, низ тебе Богословите се посветуваат;
радувај се, низ тебе вештословците замолкнати биваат.
Возрадуј се, Оче богомудри.
Кондак 2:
Блесокот на душата твоја преку животот најблагороден ги созре чудесно чистите јавленија на невештескта светлина, та прифаќајќи го јаремот Христов, Преподобни, и окрилувајќи се со Духот, Симеоне, вдахновено возгласуваш: Алилуја.
Икос 2:
Мисла вбожена имајќи, мудро се одрече и целодушно достојностите светски и родителската приврзаност ги пренебрегна, та кон Студитската Обител поита, зашто по Христа тргна, слушајќи од сите:
Радувај се, на љубовта Христова сокровиште;
радувај се, на светлината невештеска живеалиште.
Радувај се, подражавателу на животот Ангелски;
радувај се, поразителу на бесовските смутови.
Радувај се, сосаду бесценет на божественото дихание;
радувај се, мечу богоискован против пристрасноста вештествена.
Радувај се, оти во душата го јави огнот Божествен;
радувај се, зашто семудро го одбра она што е најдобро.
Радувај се, ти трњето на страстите го искорна;
радувај се, ти нивата на душата ја возроди.
Радувај се, земјоделецу на плодој бесмртни;
радуј се, преисполнет со блага нетлени.
Возрадуј се, Оче богомудри.
Кондак 3:
Сила голема во подвигот и разумот, Симеоне, од небесата воспримајќи, па во послушание на Старецот врвејќи, го согази мудрувањето плотско, и исполнет со премудроста најблага, кон Троица псалаш: Алилуја.
Икос 3:
Благодатта богатства источи низ усните твои и штедро премудрост тебе ти се придодаде; оттука врутоци на богословието на Црквата ѝ излеваш, Преподобни, та со своите слова ги напојуваш умовите на тие што ти воскликнуваат:
Радувај се, врутоку на богословието;
радувај се, пламену на богомудрието.
Радувај се, реко од теченија на благодатта;
радувај се, сокровиште од ученија на Духот.
Радувај се, тајнику богопросветлен на превишни созерцанија;
радувај се, усно богоносна на небесните обмисли.
Радувај се, зашто ги пречекори меѓите на вештеството;
Радувај се, зашто словата на догматите ги раскрилуваш.
Радувај се, учителу на живот свет.
радувај се, на чесните Ангели рамнодостоен.
Радувај се, храму таинствен на Троица;
радувај се, лачу на небесното озарение;
возрадуј се, Оче богомудри.
акатистот продолжува…
од изданието „Акатист на светиот Симеон Нов Богослов“
Акатистот, како што посочува и самата етимологија на зборот (ακάθιστος), е молитва којашто се совршува не-седејќи, туку стоејќи, бивајќи исправен. Во богатата ризница на Коработ на нашето спасение, акатистот претставува ремек дело на црковната химнографија. Без двеумење, ќе речеме дека во Црквата и не постои личност на којашто не ѝ е познат акатистот посветен на Пресвета Богородица, којшто на мнозина им е секојдневна молитва, а во храмот особено торжествено се чита во саботата што ѝ претходи на петтата седмица од Великиот Пост.
Акатистот се состои од дванаесет мали строфи—кондаци, и дванаесет големи строфи—икоси, посветени на Господа Христа, Пресвета Богородица или на светителите. Особеност на оваа служба се извесните, како што се наречени—херетизми, односно усрдните восклици: Радувај се!, упатени оному, на когошто акатистот е посветен.
Пред нас го имаме акатистот на оној, којшто себеси се умртви за сè што постои во светот, бидејќи го заиска животот сокриен во Христа Бога. Пред очи ги имаме молитвените воскликнувања кон оној, којшто после првиот—светиот Апостол Јован, и после вториот Богослов—светиот Григориј, се јави како трет: Нов Богослов, којшто „како столб огнен преку дејствителното делање на заповедите, го воведе новиот Израил во земјата на бестрастието.“
[Read more →]
