За Божественото озарение и просветлението на Духот Свети, а и за тоа дека Бог е единственото место во кое сите светии имаат упокоение по смртта, како и за тоа дека отпаднатиот од Бога не ќе има на друго место упокоение во идниот живот.
Каква трепетна тајна во мене се совршува?
Збор не ја искажува, ниту, пак, може нешто да
напише беднава ми рака во фалба и слава1
на Суштиот над восфалби, на Суштиот над зборој.
Ако ова што сега в’мене блуден се совршува
нескажано и неизречно е, како тогаш Оној,
ај кажи, Кој на ова Подател е и Творец,
би имал нужда од наша фалба ил’ принос на слава? [Read more →]
- Фил. 1, 11 [↩]